Samloka og Pepsi max

Hádegismaturinn minn í gær fór í vegabréfsstúss. Var að fá mér nýtt vegabréf, svo ég kæmist nú örugglega skammlaust og áreynslulítið til Flórída og alla leið í siglinguna. Byrjaði auðvitað á að fara í útlendingaeftirlitið í Skógarhlíð, þar sem ég fór síðast í sumar, þegar ég endurnýjaði vegabréf hinna fjölskyldumeðlimanna. Mér var strax vísað þaðan í burtu og bent að fara til lögreglustjóra, sem ég og gerði, enda með eindæmum hlýðin og góð.

Vegabréfsumsóknin gekk snurðulaust fyrir sig. Núna er myndin tekin á staðnum, af vél og ekki get ég nú sagt að mikill munur sé á myndinni af mér, og mynd af ótýndum glæpamanni. En hvað um það, vonandi verður það mér ekki til trafala. Þetta gekk alltsaman eins og í lygasögu og nú er ég þess fullviss, að ég komist til Flórida.

Eftir þetta umstang var ég orðin svöng og vippaði mér inná Aktu taktu og pantaði mér eina samloku og pepsi Max. Var mikið að hugsa, eins og ég er vön, en í gegnum hugsanirnar flaug allt í einu sú hugsun að ég gæti þekkt einhvern á staðnum. Ég ákvað því að líta upp og horfa yfir salinn, í þeirri veiku von, að ef ég þekkti einhvern inni, að sá hinn sami, væri ekki búinn að taka eftir mér og ákveða að ég væri merkileg með mig og vildi ekki heilsa. Nei, þekkti engan.

Ég borgaði samlokuna mína og gosið og fór út.

Þegar ég kom uppí vinnu kemur samstarfskona mín í humátt á eftir mér "Linda, þú ert bara blind !!". "hummmm.....ha ??" Ég sá að hún var með aktu taktu poka í hendinni, eins og ég. "hey, varst þú líka í aktu taktu ?" "Þú labbaðir mig næstum niður, strunsaðir útí bíl, keyrðir og snérir við, keyrðir alveg upp að mér og keyrðir svo áfram". Jahérna, ég tók ekkert eftir henni.

Ég var heppin. Þegar ég fór að ræða þetta betur við hana, trúði hún mér fyrir því að hún sjálf, væri oft mjög utanvið sig og lenti oft í því að fólk teldi hana merkilega með sig. Mikið var ég fegin að ég þurfti ekki að útskýra þetta frekar. Hún skildi mig fullkomlega

Verð að reyna að æfa mig í að vera ekki í heimspekilegum hugsunum á almannafæri.