Kúkasaga
obbobbobb. Nú er ég kanski komin á hálan ís. Núna er ég búin að eiga þetta blogg í akkúrat mánuð og þá er kominn tími á eina létta kúkasögu.
Kúkasaga sú sem hér verður skrifuð fjallar ekki um mig eða neinn mér nákominn. Reyndar hef ég aldrei séð manneskjuna, sem kúkasagan fjallar um, heyrði í henni, en sá aldrei. Og hefst nú sagan:
Vorum á ferðalagi um Evrópu um daginn. Keyrðum frá Danmörku, gegnum Þýskaland og til Luxemburg, frá Luxemburg, gegnum þýskaland og til Danmerkur aftur. Þetta var viðburðarríkt og mjög skemmtilegt ferðalag. Á þessari leið voru klósettin ófá skoðuð. Skoðuðum klósett sem staðsett var í útkeyrslu í Þýskalandi (þau eru þar á hverju strái) en áttuðum okkur fljótlega á því að heppilegra væri að borga hálfa evru og komast á almennilegt, sjálfhreinsandi klósett. Komumst reyndar að því í enda ferðalagsins að við fengum miða í hvert skipti sem við skoðuðum þessi fínu klósett, miðann gátum við svo notað til að borga uppí kaffibolla eða aðrar nauðsynjavörur. Vegna vankunnáttu okkar í Þýskri tungu, komumst við þó alltof seint af þessu annars upplagða tækifæri, til að spara okkur aurinn. En það er annað mál.
Eftir mikið ferðalag um Þýskaland, vorum við orðin mjög ánægð með klósettin, sem ferðallöngum þar er boðið uppá. Pössuðum okkur þó vel á að velja (ef völ var á og engum var brátt í brók) hálfrar evru klósettin fremur en þau sem kostuðu ekki neitt.
Við vorum hins vegar komin til Danmerkur þegar umrædd saga hefst. Rétt komin inn í landið þegar heimasætan byrjaði að kvarta um að hún þyrfti að komast á klóið. Því var brunað inná eina danska sjoppu og klósettið leitað uppi. Það fannst fljótlega, en tveir voru á undan okkur í biðröð og aðeins tvö klósett í boði. Glögg augu mín tóku eftir því að annað klósettið var harðlæst en hitt lokað, ólæst. Mér fannst þó koma heldur annarleg hljóð utan af ólæsta lokaða klósettinu og ákvað að vera ekkert að ónáða þann sem þar var. Leið og beið og loks var röðin komin að okkur, mér og heimasætunni. Við kláruðum okkar og drifum okkur til að fleiri kæmust að. Þegar við komum út sáum við að nú var hurðin sem áður var ólæst og lokuð, opin og út læddist ilmur, ef ilm má kalla.
Það er skemmst frá því að segja að röðin leystist nú hið snarasta upp og þeir sem eftir stóðu, drifu sig á næsta klósett stopp.
Aumingja konan, en ég var fegin að heimasætan náði að klára sitt, svo við gátum haldið áfram ferð okkar, áleiðis til höfuðborgar baunaveldis.
Segjum það
Kúkasaga sú sem hér verður skrifuð fjallar ekki um mig eða neinn mér nákominn. Reyndar hef ég aldrei séð manneskjuna, sem kúkasagan fjallar um, heyrði í henni, en sá aldrei. Og hefst nú sagan:
Vorum á ferðalagi um Evrópu um daginn. Keyrðum frá Danmörku, gegnum Þýskaland og til Luxemburg, frá Luxemburg, gegnum þýskaland og til Danmerkur aftur. Þetta var viðburðarríkt og mjög skemmtilegt ferðalag. Á þessari leið voru klósettin ófá skoðuð. Skoðuðum klósett sem staðsett var í útkeyrslu í Þýskalandi (þau eru þar á hverju strái) en áttuðum okkur fljótlega á því að heppilegra væri að borga hálfa evru og komast á almennilegt, sjálfhreinsandi klósett. Komumst reyndar að því í enda ferðalagsins að við fengum miða í hvert skipti sem við skoðuðum þessi fínu klósett, miðann gátum við svo notað til að borga uppí kaffibolla eða aðrar nauðsynjavörur. Vegna vankunnáttu okkar í Þýskri tungu, komumst við þó alltof seint af þessu annars upplagða tækifæri, til að spara okkur aurinn. En það er annað mál.
Eftir mikið ferðalag um Þýskaland, vorum við orðin mjög ánægð með klósettin, sem ferðallöngum þar er boðið uppá. Pössuðum okkur þó vel á að velja (ef völ var á og engum var brátt í brók) hálfrar evru klósettin fremur en þau sem kostuðu ekki neitt.
Við vorum hins vegar komin til Danmerkur þegar umrædd saga hefst. Rétt komin inn í landið þegar heimasætan byrjaði að kvarta um að hún þyrfti að komast á klóið. Því var brunað inná eina danska sjoppu og klósettið leitað uppi. Það fannst fljótlega, en tveir voru á undan okkur í biðröð og aðeins tvö klósett í boði. Glögg augu mín tóku eftir því að annað klósettið var harðlæst en hitt lokað, ólæst. Mér fannst þó koma heldur annarleg hljóð utan af ólæsta lokaða klósettinu og ákvað að vera ekkert að ónáða þann sem þar var. Leið og beið og loks var röðin komin að okkur, mér og heimasætunni. Við kláruðum okkar og drifum okkur til að fleiri kæmust að. Þegar við komum út sáum við að nú var hurðin sem áður var ólæst og lokuð, opin og út læddist ilmur, ef ilm má kalla.
Það er skemmst frá því að segja að röðin leystist nú hið snarasta upp og þeir sem eftir stóðu, drifu sig á næsta klósett stopp.
Aumingja konan, en ég var fegin að heimasætan náði að klára sitt, svo við gátum haldið áfram ferð okkar, áleiðis til höfuðborgar baunaveldis.
Segjum það
posted by Linda at
10:17
0 Skoðanir:
Skrifa ummæli
<< Heim